reegelen

Lëtzebuergesch
English
to control; to regulate; to settle; to take care of itself
Français
réguler; réglementer; régler; s'arranger
Deutsch
regeln; sich regeln
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gereegelt

Aussprache (IPA)

[ʀˈeːʑələn]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
regeln (regulieren, steuern)
Français
régler; réguler
English
to regulate; to control
Português
regular; regularizar
Nederlands
regelen (reguleren)

Bedeutung 2

Deutsch
regeln (durch Vorschrift, durch Gesetz)
Français
réglementer
English
to regulate (by rules and regulations)
Português
regulamentar
Nederlands
regelen (wettelijk)

Bedeutung 3

Deutsch
regeln (klären)
Français
régler (arranger)
English
to settle (to resolve)
Português
resolver (solucionar)
Nederlands
regelen (oplossen)

Bedeutung 4

Deutsch
sich regeln (sich klären)
Français
s'arranger (se régler)
English
to sort itself out; to take care of itself
Português
resolver-se (compor-se)
Nederlands
in orde komen

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • gereegelt
  • gereegeltem
  • gereegelten
  • gereegelter
  • reegel
  • reegelen
  • reegels
  • reegelt
  • sech reegelen

Anwendungsbeispiele

  1. den Thermostat reegelt d'Temperatur am Raum

    Bedeutung 1: regeln

  2. d'Offer an d'Demande reegelen de Maart

    Bedeutung 1: regeln

  3. well d'Luuchten op der Kräizung net ginn, reegelt d'Police de Verkéier

    Bedeutung 1: regeln

  4. d'Juegd an d'Fëscherei si gesetzlech gereegelt

    Bedeutung 2: regeln

  5. reegelt dee Problem ënner iech, ech hale mech léiwer eraus!

    Bedeutung 3: regeln

  6. maach der keng Gedanken, et wäert sech alles vum selwe reegelen !

    Bedeutung 4: sich regeln

Konjugation

Infinitiv
reegelen
Partizip Perfekt
gereegelt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
reegelen
du
reegels
hien / hatt / si
reegelt (sech)
mir
reegelen
dir
reegelt
si
reegelen (sech)
Indikativ · Perfekt
ech
hu gereegelt
du
hues gereegelt
hien / hatt / si
huet (sech) gereegelt
mir
hu gereegelt
dir
hutt gereegelt
si
hunn (sech) gereegelt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat gereegelt
du
has gereegelt
hien / hatt / si
hat (sech) gereegelt
mir
hate gereegelt
dir
hat gereegelt
si
haten (sech) gereegelt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing reegelen
du
géifs / géings reegelen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) reegelen
mir
géifen / géinge reegelen
dir
géift / géingt reegelen
si
géifen / géingen (sech) reegelen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt gereegelt
du
häss gereegelt
hien / hatt / si
hätt (sech) gereegelt
mir
hätte gereegelt
dir
hätt gereegelt
si
hätten (sech) gereegelt
Imperativ · Präsens
du
reegel!
dir
reegelt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →