reimen

Lëtzebuergesch
English
to find rhyming words; to rhyme (with)
Français
rimer; rimer (avec)
Deutsch
reimen; sich reimen (auf)
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gereimt

Aussprooch (IPA)

[ʀˈɑɪmən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
reimen (dichten)
Français
rimer (composer des rimes)
English
to compose rhyming verses; to find rhyming words
Português
rimar (compor rimas)
Nederlands
rijmen; dichten

Bedeitung 2

Deutsch
sich reimen (auf)
Français
rimer (avec) (constituer une rime)
English
to rhyme (with)
Português
rimar (com) (constituir rima)
Nederlands
rijmen (op)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gereimt
  • reim
  • reimen
  • reimen (mat)
  • reims
  • reimt

Beispillsätz

  1. hie ka gutt reimen a schreift gäre Gedichter

    Bedeitung 1: rimer

  2. d'Wierder an der leschter Stroph reimen net

    Bedeitung 2: rimer (avec)

  3. „Dësch“ reimt mat „Fësch“

    Bedeitung 2: rimer (avec)

Konjugatioun

Infinitiv
reimen
Partizip
gereimt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
reimen
du
reims
hien / hatt / si
reimt
mir
reimen
dir
reimt
si
reimen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gereimt
du
hues gereimt
hien / hatt / si
huet gereimt
mir
hu gereimt
dir
hutt gereimt
si
hu gereimt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gereimt
du
has gereimt
hien / hatt / si
hat gereimt
mir
hate gereimt
dir
hat gereimt
si
hate gereimt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing reimen
du
géifs / géings reimen
hien / hatt / si
géif / géing reimen
mir
géifen / géinge reimen
dir
géift / géingt reimen
si
géifen / géinge reimen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gereimt
du
häss gereimt
hien / hatt / si
hätt gereimt
mir
hätte gereimt
dir
hätt gereimt
si
hätte gereimt
Imperativ · Present
du
reim!
dir
reimt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →