rekrutéieren

Lëtzebuergesch
English
to recruit
Français
recruter
Deutsch
rekrutieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
rekrutéiert

Aussprooch (IPA)

[ʀəkʀutˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
rekrutieren
Français
recruter (engager)
English
to recruit
Português
recrutar (contratar)
Nederlands
recruteren; aanwerven

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • rekrutéier
  • rekrutéieren
  • rekrutéiers
  • rekrutéiert
  • rekrutéiertem
  • rekrutéierten
  • rekrutéierter

Beispillsätz

  1. d'Police an d'Arméi rekrutéiere Leit fir d'Karriär vum Offizéier

    Bedeitung: recruter

  2. ech gouf iwwer eng spezialiséiert Agence als Dolmetscher rekrutéiert

    Bedeitung: recruter

Konjugatioun

Infinitiv
rekrutéieren
Partizip
rekrutéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
rekrutéieren
du
rekrutéiers
hien / hatt / si
rekrutéiert
mir
rekrutéieren
dir
rekrutéiert
si
rekrutéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu rekrutéiert
du
hues rekrutéiert
hien / hatt / si
huet rekrutéiert
mir
hu rekrutéiert
dir
hutt rekrutéiert
si
hu rekrutéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat rekrutéiert
du
has rekrutéiert
hien / hatt / si
hat rekrutéiert
mir
hate rekrutéiert
dir
hat rekrutéiert
si
hate rekrutéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing rekrutéieren
du
géifs / géings rekrutéieren
hien / hatt / si
géif / géing rekrutéieren
mir
géifen / géinge rekrutéieren
dir
géift / géingt rekrutéieren
si
géifen / géinge rekrutéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt rekrutéiert
du
häss rekrutéiert
hien / hatt / si
hätt rekrutéiert
mir
hätte rekrutéiert
dir
hätt rekrutéiert
si
hätte rekrutéiert
Imperativ · Present
du
rekrutéier!
dir
rekrutéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →