renoncéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
renoncéiert

Aussprooch (IPA)

[ʀənɔ̃ːsˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • renoncéier
  • renoncéieren
  • renoncéiers
  • renoncéiert

Konjugatioun

Infinitiv
renoncéieren
Partizip
renoncéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
renoncéieren
du
renoncéiers
hien / hatt / si
renoncéiert
mir
renoncéieren
dir
renoncéiert
si
renoncéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu renoncéiert
du
hues renoncéiert
hien / hatt / si
huet renoncéiert
mir
hu renoncéiert
dir
hutt renoncéiert
si
hu renoncéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat renoncéiert
du
has renoncéiert
hien / hatt / si
hat renoncéiert
mir
hate renoncéiert
dir
hat renoncéiert
si
hate renoncéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing renoncéieren
du
géifs / géings renoncéieren
hien / hatt / si
géif / géing renoncéieren
mir
géifen / géinge renoncéieren
dir
géift / géingt renoncéieren
si
géifen / géinge renoncéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt renoncéiert
du
häss renoncéiert
hien / hatt / si
hätt renoncéiert
mir
hätte renoncéiert
dir
hätt renoncéiert
si
hätte renoncéiert
Imperativ · Present
du
renoncéier!
dir
renoncéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →