repercutéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
repercutéiert

Prononciation (API)

[ʀəpɛʀkytˈɜɪəʀən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • repercutéier
  • repercutéieren
  • repercutéiers
  • repercutéiert

Conjugaison

Infinitif
repercutéieren
Participe passé
repercutéiert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
repercutéieren (mech)
du
repercutéiers (dech)
hien / hatt / si
repercutéiert (sech)
mir
repercutéieren (eis)
dir
repercutéiert (iech)
si
repercutéieren (sech)
Indicatif · Passé composé
ech
hunn (mech) repercutéiert
du
hues (dech) repercutéiert
hien / hatt / si
huet (sech) repercutéiert
mir
hunn (eis) repercutéiert
dir
hutt (iech) repercutéiert
si
hunn (sech) repercutéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) repercutéiert
du
has (dech) repercutéiert
hien / hatt / si
hat (sech) repercutéiert
mir
haten (eis) repercutéiert
dir
hat (iech) repercutéiert
si
haten (sech) repercutéiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing (mech) repercutéieren
du
géifs / géings (dech) repercutéieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) repercutéieren
mir
géifen / géingen (eis) repercutéieren
dir
géift / géingt (iech) repercutéieren
si
géifen / géingen (sech) repercutéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) repercutéiert
du
häss (dech) repercutéiert
hien / hatt / si
hätt (sech) repercutéiert
mir
hätten (eis) repercutéiert
dir
hätt (iech) repercutéiert
si
hätten (sech) repercutéiert
Impératif · Présent
du
repercutéier (dech)!
dir
repercutéiert (iech)!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →