repercutéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
repercutéiert

Aussprooch (IPA)

[ʀəpɛʀkytˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • repercutéier
  • repercutéieren
  • repercutéiers
  • repercutéiert

Konjugatioun

Infinitiv
repercutéieren
Partizip
repercutéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
repercutéieren (mech)
du
repercutéiers (dech)
hien / hatt / si
repercutéiert (sech)
mir
repercutéieren (eis)
dir
repercutéiert (iech)
si
repercutéieren (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) repercutéiert
du
hues (dech) repercutéiert
hien / hatt / si
huet (sech) repercutéiert
mir
hunn (eis) repercutéiert
dir
hutt (iech) repercutéiert
si
hunn (sech) repercutéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) repercutéiert
du
has (dech) repercutéiert
hien / hatt / si
hat (sech) repercutéiert
mir
haten (eis) repercutéiert
dir
hat (iech) repercutéiert
si
haten (sech) repercutéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) repercutéieren
du
géifs / géings (dech) repercutéieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) repercutéieren
mir
géifen / géingen (eis) repercutéieren
dir
géift / géingt (iech) repercutéieren
si
géifen / géingen (sech) repercutéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) repercutéiert
du
häss (dech) repercutéiert
hien / hatt / si
hätt (sech) repercutéiert
mir
hätten (eis) repercutéiert
dir
hätt (iech) repercutéiert
si
hätten (sech) repercutéiert
Imperativ · Present
du
repercutéier (dech)!
dir
repercutéiert (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →