LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to outrage; to rebel (against); to revolt (against)
- Français
- révolter; s'insurger (contre)
- Deutsch
- empören; rebellieren (gegen); sich auflegen (gegen)
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- revoltéiert
revoltéieren
Aussprache (IPA)
[ʀəvoltˈɜɪəʀən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- empören (aufbringen)
- Français
- révolter (indigner)
- English
- to appal; to outrage
- Português
- revoltar (indignar)
- Nederlands
- choqueren; geschokt zijn over (tegen de borst stuiten)
Bedeutung 2
- Deutsch
- rebellieren (gegen)
- Français
- se rebeller (contre); s'insurger (contre)
- English
- to rebel (against)
- Português
- revoltar-se (contra); insurgir-se (contra)
- Nederlands
- in opstand komen (tegen) (aan het muiten slaan (tegen))
Bedeutung 3
- Deutsch
- sich auflegen (gegen)
- Français
- se révolter (contre); s'insurger (contre)
- English
- to rebel (against); to revolt (against)
- Português
- revoltar-se (contra); insurgir-se (contra)
- Nederlands
- in opstand komen (tegen)
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- revoltéier
- revoltéieren
- revoltéieren (géint)
- revoltéiers
- revoltéiert
- revoltéiertem
- revoltéierten
- revoltéierter
- sech revoltéieren
- sech revoltéieren (géint)
Anwendungsbeispiele
deng rassistesch Aussoe revoltéiere mech!
Bedeutung 1: empören
déi Gefaange revoltéiere schonn eng Woch géint d'Zoustänn am Prisong
Bedeutung 2: rebellieren (gegen)
nom drëtte Stéck Taart huet mäi Mo revoltéiert
umgangssprachlichBedeutung 2: rebellieren (gegen)
d'Vollek huet sech géint de Kinnek revoltéiert
Bedeutung 3: sich auflegen (gegen)
Konjugation
- Infinitiv
- revoltéieren
- Partizip Perfekt
- revoltéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- revoltéieren (mech)
- du
- revoltéiers (dech)
- hien / hatt / si
- revoltéiert (sech)
- mir
- revoltéieren (eis)
- dir
- revoltéiert (iech)
- si
- revoltéieren (sech)
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn (mech) revoltéiert
- du
- hues (dech) revoltéiert
- hien / hatt / si
- huet (sech) revoltéiert
- mir
- hunn (eis) revoltéiert
- dir
- hutt (iech) revoltéiert
- si
- hunn (sech) revoltéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat (mech) revoltéiert
- du
- has (dech) revoltéiert
- hien / hatt / si
- hat (sech) revoltéiert
- mir
- haten (eis) revoltéiert
- dir
- hat (iech) revoltéiert
- si
- haten (sech) revoltéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing (mech) revoltéieren
- du
- géifs / géings (dech) revoltéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing (sech) revoltéieren
- mir
- géifen / géingen (eis) revoltéieren
- dir
- géift / géingt (iech) revoltéieren
- si
- géifen / géingen (sech) revoltéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt (mech) revoltéiert
- du
- häss (dech) revoltéiert
- hien / hatt / si
- hätt (sech) revoltéiert
- mir
- hätten (eis) revoltéiert
- dir
- hätt (iech) revoltéiert
- si
- hätten (sech) revoltéiert
Imperativ · Präsens
- du
- revoltéier (dech)!
- dir
- revoltéiert (iech)!