revoltéieren

Lëtzebuergesch
English
to outrage; to rebel (against); to revolt (against)
Français
révolter; s'insurger (contre)
Deutsch
empören; rebellieren (gegen); sich auflegen (gegen)
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
revoltéiert

Prononciation (API)

[ʀəvoltˈɜɪəʀən]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch
empören (aufbringen)
Français
révolter (indigner)
English
to appal; to outrage
Português
revoltar (indignar)
Nederlands
choqueren; geschokt zijn over (tegen de borst stuiten)

Sens 2

Deutsch
rebellieren (gegen)
Français
se rebeller (contre); s'insurger (contre)
English
to rebel (against)
Português
revoltar-se (contra); insurgir-se (contra)
Nederlands
in opstand komen (tegen) (aan het muiten slaan (tegen))

Sens 3

Deutsch
sich auflegen (gegen)
Français
se révolter (contre); s'insurger (contre)
English
to rebel (against); to revolt (against)
Português
revoltar-se (contra); insurgir-se (contra)
Nederlands
in opstand komen (tegen)

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • revoltéier
  • revoltéieren
  • revoltéieren (géint)
  • revoltéiers
  • revoltéiert
  • revoltéiertem
  • revoltéierten
  • revoltéierter
  • sech revoltéieren
  • sech revoltéieren (géint)

Exemples d’utilisation

  1. deng rassistesch Aussoe revoltéiere mech!

    Sens 1: révolter

  2. déi Gefaange revoltéiere schonn eng Woch géint d'Zoustänn am Prisong

    Sens 2: se rebeller (contre); s'insurger (contre)

  3. nom drëtte Stéck Taart huet mäi Mo revoltéiert

    familier

    Sens 2: se rebeller (contre); s'insurger (contre)

  4. d'Vollek huet sech géint de Kinnek revoltéiert

    Sens 3: se révolter (contre); s'insurger (contre)

Conjugaison

Infinitif
revoltéieren
Participe passé
revoltéiert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
revoltéieren (mech)
du
revoltéiers (dech)
hien / hatt / si
revoltéiert (sech)
mir
revoltéieren (eis)
dir
revoltéiert (iech)
si
revoltéieren (sech)
Indicatif · Passé composé
ech
hunn (mech) revoltéiert
du
hues (dech) revoltéiert
hien / hatt / si
huet (sech) revoltéiert
mir
hunn (eis) revoltéiert
dir
hutt (iech) revoltéiert
si
hunn (sech) revoltéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) revoltéiert
du
has (dech) revoltéiert
hien / hatt / si
hat (sech) revoltéiert
mir
haten (eis) revoltéiert
dir
hat (iech) revoltéiert
si
haten (sech) revoltéiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing (mech) revoltéieren
du
géifs / géings (dech) revoltéieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) revoltéieren
mir
géifen / géingen (eis) revoltéieren
dir
géift / géingt (iech) revoltéieren
si
géifen / géingen (sech) revoltéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) revoltéiert
du
häss (dech) revoltéiert
hien / hatt / si
hätt (sech) revoltéiert
mir
hätten (eis) revoltéiert
dir
hätt (iech) revoltéiert
si
hätten (sech) revoltéiert
Impératif · Présent
du
revoltéier (dech)!
dir
revoltéiert (iech)!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →