rezitéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
réciter
Deutsch
rezitieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
rezitéiert

Aussprooch (IPA)

[ʀetsitˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
rezitieren
Français
réciter (avec une certaine solennité)
Português
recitar (declamar)
Nederlands
reciteren

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • rezitéier
  • rezitéieren
  • rezitéiers
  • rezitéiert
  • rezitéiertem
  • rezitéierten
  • rezitéierter

Beispillsätz

  1. am Diktiounscours kanns de léieren, Gedichter ze rezitéieren

    Bedeitung: réciter

  2. an der Moschee rezitéiert den Imam (Passagen) aus dem Koran

    Bedeitung: réciter

Konjugatioun

Infinitiv
rezitéieren
Partizip
rezitéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
rezitéieren
du
rezitéiers
hien / hatt / si
rezitéiert
mir
rezitéieren
dir
rezitéiert
si
rezitéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu rezitéiert
du
hues rezitéiert
hien / hatt / si
huet rezitéiert
mir
hu rezitéiert
dir
hutt rezitéiert
si
hu rezitéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat rezitéiert
du
has rezitéiert
hien / hatt / si
hat rezitéiert
mir
hate rezitéiert
dir
hat rezitéiert
si
hate rezitéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing rezitéieren
du
géifs / géings rezitéieren
hien / hatt / si
géif / géing rezitéieren
mir
géifen / géinge rezitéieren
dir
géift / géingt rezitéieren
si
géifen / géinge rezitéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt rezitéiert
du
häss rezitéiert
hien / hatt / si
hätt rezitéiert
mir
hätte rezitéiert
dir
hätt rezitéiert
si
hätte rezitéiert
Imperativ · Present
du
rezitéier!
dir
rezitéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →