ritzen

Lëtzebuergesch
English
to cut into; to cut; to cut oneself
Français
graver; blesser; se mutiler
Deutsch
ritzen; sich ritzen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geritzt

Aussprooch (IPA)

[ʀˈitsən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • geritzt
  • geritztem
  • geritzten
  • geritzter
  • ritz
  • ritzen
  • ritzt

Konjugatioun

Infinitiv
ritzen
Partizip
geritzt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
ritzen (mech)
du
ritz (dech)
hien / hatt / si
ritzt (sech)
mir
ritzen (eis)
dir
ritzt (iech)
si
ritzen (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) geritzt
du
hues (dech) geritzt
hien / hatt / si
huet (sech) geritzt
mir
hunn (eis) geritzt
dir
hutt (iech) geritzt
si
hunn (sech) geritzt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) geritzt
du
has (dech) geritzt
hien / hatt / si
hat (sech) geritzt
mir
haten (eis) geritzt
dir
hat (iech) geritzt
si
haten (sech) geritzt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) ritzen
du
géifs / géings (dech) ritzen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) ritzen
mir
géifen / géingen (eis) ritzen
dir
géift / géingt (iech) ritzen
si
géifen / géingen (sech) ritzen
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) geritzt
du
häss (dech) geritzt
hien / hatt / si
hätt (sech) geritzt
mir
hätten (eis) geritzt
dir
hätt (iech) geritzt
si
hätten (sech) geritzt
Imperativ · Present
du
ritz (dech)!
dir
ritzt (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →