routgesinn

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
routgesinn

Aussprooch (IPA)

[ʀˈəʊtɡəzin]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • routgesäis
  • routgesäit
  • routgeséich
  • routgeséichen
  • routgeséichs
  • routgeséicht
  • routgesi
  • routgesinn
  • routgesitt
  • routgesouch
  • routgesouchen
  • routgesouchs
  • routgesoucht
  • routzegesi
  • routzegesinn

Konjugatioun

Infinitiv
routgesinn
Partizip
routgesinn
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
gesi rout
du
gesäis rout
hien / hatt / si
gesäit rout
mir
gesi rout
dir
gesitt rout
si
gesi rout
Indikativ · Imparfait
ech
gesouch rout
du
gesouchs rout
hien / hatt / si
gesouch rout
mir
gesouche rout
dir
gesoucht rout
si
gesouche rout
Indikativ · Passé composé
ech
hu routgesinn
du
hues routgesinn
hien / hatt / si
huet routgesinn
mir
hu routgesinn
dir
hutt routgesinn
si
hu routgesinn
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat routgesinn
du
has routgesinn
hien / hatt / si
hat routgesinn
mir
hate routgesinn
dir
hat routgesinn
si
hate routgesinn
Conditionnel · presentSimple
ech
geséich rout
du
geséichs rout
hien / hatt / si
geséich rout
mir
geséiche rout
dir
geséicht rout
si
geséiche rout
Conditionnel · Present
ech
géif / géing routgesinn
du
géifs / géings routgesinn
hien / hatt / si
géif / géing routgesinn
mir
géifen / géinge routgesinn
dir
géift / géingt routgesinn
si
géifen / géinge routgesinn
Conditionnel · Passé
ech
hätt routgesinn
du
häss routgesinn
hien / hatt / si
hätt routgesinn
mir
hätte routgesinn
dir
hätt routgesinn
si
hätte routgesinn

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →