rummen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gerummt

Aussprooch (IPA)

[ʀˈumən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gerummt
  • rumm
  • rummen
  • rumms
  • rummt

Konjugatioun

Infinitiv
rummen
Partizip
gerummt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
rummen
du
rumms
hien / hatt / si
rummt
mir
rummen
dir
rummt
si
rummen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gerummt
du
hues gerummt
hien / hatt / si
huet gerummt
mir
hu gerummt
dir
hutt gerummt
si
hu gerummt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gerummt
du
has gerummt
hien / hatt / si
hat gerummt
mir
hate gerummt
dir
hat gerummt
si
hate gerummt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing rummen
du
géifs / géings rummen
hien / hatt / si
géif / géing rummen
mir
géifen / géinge rummen
dir
géift / géingt rummen
si
géifen / géinge rummen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gerummt
du
häss gerummt
hien / hatt / si
hätt gerummt
mir
hätte gerummt
dir
hätt gerummt
si
hätte gerummt
Imperativ · Present
du
rumm!
dir
rummt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →