rummen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
gerummt

Pronúncia (AFI)

[ʀˈumən]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • gerummt
  • rumm
  • rummen
  • rumms
  • rummt

Conjugação verbal

Infinitivo
rummen
Particípio passado
gerummt
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
rummen
du
rumms
hien / hatt / si
rummt
mir
rummen
dir
rummt
si
rummen
Indicativo · Pretérito composto
ech
hu gerummt
du
hues gerummt
hien / hatt / si
huet gerummt
mir
hu gerummt
dir
hutt gerummt
si
hu gerummt
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat gerummt
du
has gerummt
hien / hatt / si
hat gerummt
mir
hate gerummt
dir
hat gerummt
si
hate gerummt
Condicional · Presente
ech
géif / géing rummen
du
géifs / géings rummen
hien / hatt / si
géif / géing rummen
mir
géifen / géinge rummen
dir
géift / géingt rummen
si
géifen / géinge rummen
Condicional · Passado
ech
hätt gerummt
du
häss gerummt
hien / hatt / si
hätt gerummt
mir
hätte gerummt
dir
hätt gerummt
si
hätte gerummt
Imperativo · Presente
du
rumm!
dir
rummt!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→