rutschen

Lëtzebuergesch
English
to skid; to move; to slip
Français
déraper; glisser
Deutsch
rutschen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gerutscht

Aussprooch (IPA)

[ʀˈutʃən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gerutscht
  • rutsch
  • rutschen
  • rutschs
  • rutscht

Konjugatioun

Infinitiv
rutschen
Partizip
gerutscht
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
rutschen
du
rutschs
hien / hatt / si
rutscht
mir
rutschen
dir
rutscht
si
rutschen
Indikativ · Passé composé
ech
si gerutscht
du
bass gerutscht
hien / hatt / si
ass gerutscht
mir
si gerutscht
dir
sidd gerutscht
si
si gerutscht
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war gerutscht
du
waars gerutscht
hien / hatt / si
war gerutscht
mir
ware gerutscht
dir
waart gerutscht
si
ware gerutscht
Conditionnel · Present
ech
géif / géing rutschen
du
géifs / géings rutschen
hien / hatt / si
géif / géing rutschen
mir
géifen / géinge rutschen
dir
géift / géingt rutschen
si
géifen / géinge rutschen
Conditionnel · Passé
ech
wier gerutscht
du
wiers gerutscht
hien / hatt / si
wier gerutscht
mir
wiere gerutscht
dir
wiert gerutscht
si
wiere gerutscht
Imperativ · Present
du
rutsch!
dir
rutscht!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →