sanktionéieren

Lëtzebuergesch
English
to sanction; to approve
Français
sanctionner
Deutsch
sanktionieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
sanktionéiert

Aussprooch (IPA)

[sɑŋktsi̯onˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • sanktionéier
  • sanktionéieren
  • sanktionéiers
  • sanktionéiert
  • sanktionéiertem
  • sanktionéierten
  • sanktionéierter

Konjugatioun

Infinitiv
sanktionéieren
Partizip
sanktionéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
sanktionéieren
du
sanktionéiers
hien / hatt / si
sanktionéiert
mir
sanktionéieren
dir
sanktionéiert
si
sanktionéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu sanktionéiert
du
hues sanktionéiert
hien / hatt / si
huet sanktionéiert
mir
hu sanktionéiert
dir
hutt sanktionéiert
si
hu sanktionéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat sanktionéiert
du
has sanktionéiert
hien / hatt / si
hat sanktionéiert
mir
hate sanktionéiert
dir
hat sanktionéiert
si
hate sanktionéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing sanktionéieren
du
géifs / géings sanktionéieren
hien / hatt / si
géif / géing sanktionéieren
mir
géifen / géinge sanktionéieren
dir
géift / géingt sanktionéieren
si
géifen / géinge sanktionéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt sanktionéiert
du
häss sanktionéiert
hien / hatt / si
hätt sanktionéiert
mir
hätte sanktionéiert
dir
hätt sanktionéiert
si
hätte sanktionéiert
Imperativ · Present
du
sanktionéier!
dir
sanktionéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →