schécken

Lëtzebuergesch
English
to send; to behave oneself (well)
Français
envoyer; bien se conduire
Deutsch
schicken; sich (gut) benehmen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geschéckt

Aussprache (IPA)

[ʃˈekən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
schicken (zusenden)
Français
envoyer (expédier, transmettre)
English
to send (to post, to transmit, to pass on)
Português
enviar; mandar; transmitir
Nederlands
sturen (zenden)

Bedeutung 2

Deutsch
schicken (eine Person)
Français
envoyer (faire aller)
English
to refer; to send (a person)
Português
enviar; mandar (fazer ir)
Nederlands
sturen; verwijzen (een persoon)

Bedeutung 3

Deutsch
sich (gut) benehmen
Français
être sage; bien se conduire
English
to behave oneself (well)
Português
portar-se bem
Nederlands
zich gedragen

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • geschéckt
  • geschécktem
  • geschéckten
  • geschéckter
  • schéck
  • schécken
  • schécks
  • schéckt
  • sech schécken

Anwendungsbeispiele

  1. du muss de Krankeschäin op d'Krankekeess schécken

    Bedeutung 1: schicken

  2. ech schécken der déi Dokumenter mat E-Mail

    Bedeutung 1: schicken

  3. si schécke schéi Gréiss aus der Vakanz

    Bedeutung 1: schicken

  4. mäin Hausdokter huet mech bei e Spezialist geschéckt

    Bedeutung 2: schicken

  5. d'Joffer huet d'Kanner an de Klassesall geschéckt

    Bedeutung 2: schicken

  6. ech gouf vun engem Guichet an deen anere geschéckt , a kee konnt mer hëllefen

    Bedeutung 2: schicken

  7. schéck dech, soss gëtt et eng Strof!

    Bedeutung 3: sich (gut) benehmen

  8. maacht, datt dir iech schéckt !

    Bedeutung 3: sich (gut) benehmen

Konjugation

Infinitiv
schécken
Partizip Perfekt
geschéckt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
schécken (mech)
du
schécks (dech)
hien / hatt / si
schéckt (sech)
mir
schécken (eis)
dir
schéckt (iech)
si
schécken (sech)
Indikativ · Perfekt
ech
hunn (mech) geschéckt
du
hues (dech) geschéckt
hien / hatt / si
huet (sech) geschéckt
mir
hunn (eis) geschéckt
dir
hutt (iech) geschéckt
si
hunn (sech) geschéckt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat (mech) geschéckt
du
has (dech) geschéckt
hien / hatt / si
hat (sech) geschéckt
mir
haten (eis) geschéckt
dir
hat (iech) geschéckt
si
haten (sech) geschéckt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing (mech) schécken
du
géifs / géings (dech) schécken
hien / hatt / si
géif / géing (sech) schécken
mir
géifen / géingen (eis) schécken
dir
géift / géingt (iech) schécken
si
géifen / géingen (sech) schécken
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt (mech) geschéckt
du
häss (dech) geschéckt
hien / hatt / si
hätt (sech) geschéckt
mir
hätten (eis) geschéckt
dir
hätt (iech) geschéckt
si
hätten (sech) geschéckt
Imperativ · Präsens
du
schéck (dech)!
dir
schéckt (iech)!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →