schënnen

Lëtzebuergesch
English
to skin; to ill-treat; to scrape; to break one's back
Français
équarrir; maltraiter; égratigner; s'échiner
Deutsch
schinden; schrammen; sich schinden
Type
VRB
Synonym
sech krepéieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
geschënnt; geschannt

Aussprache (IPA)

[ʃˈənən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
abdecken; schinden
Français
équarrir (un animal)
English
to flay; to skin
Português
esquartejar (um animal)
Nederlands
villen

Bedeutung 2

Deutsch
schinden (quälen)
Français
maltraiter
English
to ill-treat
Português
maltratar
Nederlands
afbeulen; kwellen

Bedeutung 3

Deutsch
schrammen (verletzen)
Français
érafler; égratigner (blesser)
English
to graze; to scrape (to injure)
Português
esfolar (escoriar, ferir)
Nederlands
schrammen (verwonden)

Bedeutung 4

Deutsch
sich schinden (sich abmühen)
Français
s'échiner
English
to slave away; to break one's back
Português
desunhar-se (esforçar-se)
Nederlands
zich afbeulen; zich kapotwerken

Synonyme

sech krepéieren

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • geschannt
  • geschanntem
  • geschannten
  • geschannter
  • geschënnt
  • geschënntem
  • geschënnten
  • geschënnter
  • schënn
  • schënnen
  • schënns
  • schënnt
  • sech schënnen

Anwendungsbeispiele

  1. de Kadaver vun der Kou gëtt geschënnt

    Bedeutung 1: abdecken; schinden

  2. wéi laang soll dee Bauer säi Véi nach kënne schënnen , ier eppes geschitt?

    Bedeutung 2: schinden

  3. et misst verbuede sinn, seng Employéen esou ze schënnen !

    Bedeutung 2: schinden

  4. beim Falen huet dee Klenge sech d'Knéie geschannt

    Bedeutung 3: schrammen

  5. wat hu mer eis geschannt , fir de Gaart an d'Rei ze kréien!

    Bedeutung 4: sich schinden

Konjugation

Infinitiv
schënnen
Partizip Perfekt
geschënnt / geschannt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
schënnen (mech)
du
schënns (dech)
hien / hatt / si
schënnt (sech)
mir
schënnen (eis)
dir
schënnt (iech)
si
schënnen (sech)
Indikativ · Perfekt
ech
hunn (mech) geschënnt / geschannt
du
hues (dech) geschënnt / geschannt
hien / hatt / si
huet (sech) geschënnt / geschannt
mir
hunn (eis) geschënnt / geschannt
dir
hutt (iech) geschënnt / geschannt
si
hunn (sech) geschënnt / geschannt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat (mech) geschënnt / geschannt
du
has (dech) geschënnt / geschannt
hien / hatt / si
hat (sech) geschënnt / geschannt
mir
haten (eis) geschënnt / geschannt
dir
hat (iech) geschënnt / geschannt
si
haten (sech) geschënnt / geschannt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing (mech) schënnen
du
géifs / géings (dech) schënnen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) schënnen
mir
géifen / géingen (eis) schënnen
dir
géift / géingt (iech) schënnen
si
géifen / géingen (sech) schënnen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt (mech) geschënnt / geschannt
du
häss (dech) geschënnt / geschannt
hien / hatt / si
hätt (sech) geschënnt / geschannt
mir
hätten (eis) geschënnt / geschannt
dir
hätt (iech) geschënnt / geschannt
si
hätten (sech) geschënnt / geschannt
Imperativ · Präsens
du
schënn (dech)!
dir
schënnt (iech)!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →