schlucksen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geschluckst

Aussprooch (IPA)

[ʃlˈuksən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • geschluckst
  • schlucks
  • schlucksen
  • schluckst

Konjugatioun

Infinitiv
schlucksen
Partizip
geschluckst
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
schlucksen
du
schlucks
hien / hatt / si
schluckst
mir
schlucksen
dir
schluckst
si
schlucksen
Indikativ · Passé composé
ech
hu geschluckst
du
hues geschluckst
hien / hatt / si
huet geschluckst
mir
hu geschluckst
dir
hutt geschluckst
si
hu geschluckst
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geschluckst
du
has geschluckst
hien / hatt / si
hat geschluckst
mir
hate geschluckst
dir
hat geschluckst
si
hate geschluckst
Conditionnel · Present
ech
géif / géing schlucksen
du
géifs / géings schlucksen
hien / hatt / si
géif / géing schlucksen
mir
géifen / géinge schlucksen
dir
géift / géingt schlucksen
si
géifen / géinge schlucksen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geschluckst
du
häss geschluckst
hien / hatt / si
hätt geschluckst
mir
hätte geschluckst
dir
hätt geschluckst
si
hätte geschluckst
Imperativ · Present
du
schlucks!
dir
schluckst!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →