schnaarchen

Lëtzebuergesch
English
to snore
Français
ronfler
Deutsch
schnarchen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geschnaarcht

Aussprooch (IPA)

[ʃnˈaːʀɕən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
schnarchen
Français
ronfler (en dormant)
English
to snore
Português
ressonar; roncar
Nederlands
snurken
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • geschnaarcht
  • schnaarch
  • schnaarchen
  • schnaarchs
  • schnaarcht

Beispillsätz

  1. ech konnt net schlofen, well s du déi ganz Nuecht geschnaarcht hues

    Bedeitung: ronfler

Konjugatioun

Infinitiv
schnaarchen
Partizip
geschnaarcht
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
schnaarchen
du
schnaarchs
hien / hatt / si
schnaarcht
mir
schnaarchen
dir
schnaarcht
si
schnaarchen
Indikativ · Passé composé
ech
hu geschnaarcht
du
hues geschnaarcht
hien / hatt / si
huet geschnaarcht
mir
hu geschnaarcht
dir
hutt geschnaarcht
si
hu geschnaarcht
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geschnaarcht
du
has geschnaarcht
hien / hatt / si
hat geschnaarcht
mir
hate geschnaarcht
dir
hat geschnaarcht
si
hate geschnaarcht
Conditionnel · Present
ech
géif / géing schnaarchen
du
géifs / géings schnaarchen
hien / hatt / si
géif / géing schnaarchen
mir
géifen / géinge schnaarchen
dir
géift / géingt schnaarchen
si
géifen / géinge schnaarchen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geschnaarcht
du
häss geschnaarcht
hien / hatt / si
hätt geschnaarcht
mir
hätte geschnaarcht
dir
hätt geschnaarcht
si
hätte geschnaarcht
Imperativ · Present
du
schnaarch!
dir
schnaarcht!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →