schousteren
Lëtzebuergesch
- English
- Français
- Deutsch
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- geschoustert
Aussprooch (IPA)
[ʃˈəʊstəʀən]
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- geschoustert
- schouster
- schousteren
- schousters
- schoustert
Konjugatioun
- Infinitiv
- schousteren
- Partizip
- geschoustert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- schousteren
- du
- schousters
- hien / hatt / si
- schoustert
- mir
- schousteren
- dir
- schoustert
- si
- schousteren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu geschoustert
- du
- hues geschoustert
- hien / hatt / si
- huet geschoustert
- mir
- hu geschoustert
- dir
- hutt geschoustert
- si
- hu geschoustert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat geschoustert
- du
- has geschoustert
- hien / hatt / si
- hat geschoustert
- mir
- hate geschoustert
- dir
- hat geschoustert
- si
- hate geschoustert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing schousteren
- du
- géifs / géings schousteren
- hien / hatt / si
- géif / géing schousteren
- mir
- géifen / géinge schousteren
- dir
- géift / géingt schousteren
- si
- géifen / géinge schousteren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt geschoustert
- du
- häss geschoustert
- hien / hatt / si
- hätt geschoustert
- mir
- hätte geschoustert
- dir
- hätt geschoustert
- si
- hätte geschoustert
Imperativ · Present
- du
- schouster!
- dir
- schoustert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →