sortéieren

Lëtzebuergesch
English
to sort
Français
classer
Deutsch
ordnen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
sortéiert

Aussprooch (IPA)

[zɔʀtˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
sortieren; ordnen
Français
trier; classer
English
to sort (to arrange)
Português
organizar; ordenar
Nederlands
sorteren (ordenen, klasseren)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • sortéier
  • sortéieren
  • sortéiers
  • sortéiert
  • sortéiertem
  • sortéierten
  • sortéierter

Beispillsätz

  1. nom Plënneren hu mer eis Bicher frësch sortéiert

    Bedeitung: trier; classer

  2. d'Karteikaarte sinn alphabetesch sortéiert

    Bedeitung: trier; classer

Konjugatioun

Infinitiv
sortéieren
Partizip
sortéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
sortéieren
du
sortéiers
hien / hatt / si
sortéiert
mir
sortéieren
dir
sortéiert
si
sortéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu sortéiert
du
hues sortéiert
hien / hatt / si
huet sortéiert
mir
hu sortéiert
dir
hutt sortéiert
si
hu sortéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat sortéiert
du
has sortéiert
hien / hatt / si
hat sortéiert
mir
hate sortéiert
dir
hat sortéiert
si
hate sortéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing sortéieren
du
géifs / géings sortéieren
hien / hatt / si
géif / géing sortéieren
mir
géifen / géinge sortéieren
dir
géift / géingt sortéieren
si
géifen / géinge sortéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt sortéiert
du
häss sortéiert
hien / hatt / si
hätt sortéiert
mir
hätte sortéiert
dir
hätt sortéiert
si
hätte sortéiert
Imperativ · Present
du
sortéier!
dir
sortéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →