spläissen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gesplass

Aussprooch (IPA)

[ʃplˈæːɪsən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gesplass
  • spläiss
  • spläissen
  • spläisst

Konjugatioun

Infinitiv
spläissen
Partizip
gesplass
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
spläissen
du
spläiss
hien / hatt / si
spläisst
mir
spläissen
dir
spläisst
si
spläissen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gesplass
du
hues gesplass
hien / hatt / si
huet gesplass
mir
hu gesplass
dir
hutt gesplass
si
hu gesplass
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gesplass
du
has gesplass
hien / hatt / si
hat gesplass
mir
hate gesplass
dir
hat gesplass
si
hate gesplass
Conditionnel · Present
ech
géif / géing spläissen
du
géifs / géings spläissen
hien / hatt / si
géif / géing spläissen
mir
géifen / géinge spläissen
dir
géift / géingt spläissen
si
géifen / géinge spläissen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gesplass
du
häss gesplass
hien / hatt / si
hätt gesplass
mir
hätte gesplass
dir
hätt gesplass
si
hätte gesplass
Imperativ · Present
du
spläiss!
dir
spläisst!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →