splécken

Lëtzebuergesch
English
to split; to divide
Français
scinder; fissionner; se diviser
Deutsch
zerteilen; spalten; sich spalten
Type
VRB
Synonym
sech deelen
Auxiliary
hunn
Participe passé
gespléckt

Aussprooch (IPA)

[ʃplˈekən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
spalten; zerteilen
Français
fendre; diviser; scinder
English
to chop; to split (wood)
Português
rachar; fender; partir (dividir)
Nederlands
splijten; kloven

Bedeitung 2

Deutsch
spalten
Français
fissionner
English
to split
Português
desintegrar; fissionar
Nederlands
splijten; splitsen

Bedeitung 3

Deutsch
sich spalten
Français
se diviser (se séparer en parties)
English
to split; to divide
Português
dividir-se (separar-se em partes)
Nederlands
zich splitsen

Synonymer

sech deelen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gespléckt
  • gesplécktem
  • gespléckten
  • gespléckter
  • sech splécken
  • spléck
  • splécken
  • splécks
  • spléckt

Beispillsätz

  1. huel e Käil, fir dat déckt Stéck Holz ze splécken !

    Bedeitung 1: fendre; diviser; scinder

  2. dëse Film weist, wat geschitt, wann en Atom gespléckt gëtt

    Bedeitung 2: fissionner

  3. hanner der nächster Kéier spléckt de Wee sech

    Bedeitung 3: se diviser

Konjugatioun

Infinitiv
splécken
Partizip
gespléckt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
splécken (mech)
du
splécks (dech)
hien / hatt / si
spléckt (sech)
mir
splécken (eis)
dir
spléckt (iech)
si
splécken (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) gespléckt
du
hues (dech) gespléckt
hien / hatt / si
huet (sech) gespléckt
mir
hunn (eis) gespléckt
dir
hutt (iech) gespléckt
si
hunn (sech) gespléckt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) gespléckt
du
has (dech) gespléckt
hien / hatt / si
hat (sech) gespléckt
mir
haten (eis) gespléckt
dir
hat (iech) gespléckt
si
haten (sech) gespléckt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) splécken
du
géifs / géings (dech) splécken
hien / hatt / si
géif / géing (sech) splécken
mir
géifen / géingen (eis) splécken
dir
géift / géingt (iech) splécken
si
géifen / géingen (sech) splécken
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) gespléckt
du
häss (dech) gespléckt
hien / hatt / si
hätt (sech) gespléckt
mir
hätten (eis) gespléckt
dir
hätt (iech) gespléckt
si
hätten (sech) gespléckt
Imperativ · Present
du
spléck (dech)!
dir
spléckt (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →