spriechen

Lëtzebuergesch
English
to pronounce; to address; to be available
Français
prononcer; aborder; être disponible (pour un entretien)
Deutsch
sprechen; zu sprechen kommen auf; zu sprechen sein
Type
VRB
Synonym
ze schwätze kommen op
Auxiliary
hunn
Participe passé
gesprach

Aussprache (IPA)

[ʃpʀˈiəɕən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
sprechen (ein Urteil)
Français
prononcer (un verdict, un jugement)
English
to pronounce (a verdict, a judgement)
Português
pronunciar (um veredicto, uma sentença)
Nederlands
uitspreken; verklaren (een vonnis; schuldig)

Bedeutung 2

Deutsch
zu sprechen kommen auf
Français
aborder (un sujet)
English
to speak about; to address (a topic)
Português
abordar (um assunto)
Nederlands
te spreken komen over

Synonyme

ze schwätze kommen op

Bedeutung 3

Deutsch
zu sprechen sein
Français
être disponible (pour un entretien)
English
to be available (for a conversation, for a meeting)
Português
estar (disponível) (para falar)
Nederlands
beschikbaar zijn (voor een gesprek)

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • gesprach
  • spréchs
  • sprécht
  • spriech
  • spriechen
  • spriecht
  • ze sprieche kommen op
  • ze sprieche sinn

Anwendungsbeispiele

  1. an dëser Affär gouf nach keen Urteel gesprach

    Bedeutung 1: sprechen

  2. de Riichter huet den Ugeklote schëlleg gesprach

    Bedeutung 1: sprechen

  3. déi Affär ass nach net gesprach

    Bedeutung 1: sprechen

  4. an der Versammlung koume mer och op d'Walen ze spriechen

    Bedeutung 2: zu sprechen kommen auf

  5. eis Direktesch ass haut net ze spriechen , se ass am Ausland

    Bedeutung 3: zu sprechen sein

  6. ech sinn net gutt op deen ze spriechen

    umgangssprachlich

    Bedeutung 3: zu sprechen sein

Konjugation

Infinitiv
spriechen
Partizip Perfekt
gesprach
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
spriechen
du
spréchs
hien / hatt / si
sprécht
mir
spriechen
dir
spriecht
si
spriechen
Indikativ · Perfekt
ech
hu gesprach
du
hues gesprach
hien / hatt / si
huet gesprach
mir
hu gesprach
dir
hutt gesprach
si
hu gesprach
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat gesprach
du
has gesprach
hien / hatt / si
hat gesprach
mir
hate gesprach
dir
hat gesprach
si
hate gesprach
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing spriechen
du
géifs / géings spriechen
hien / hatt / si
géif / géing spriechen
mir
géifen / géinge spriechen
dir
géift / géingt spriechen
si
géifen / géinge spriechen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt gesprach
du
häss gesprach
hien / hatt / si
hätt gesprach
mir
hätte gesprach
dir
hätt gesprach
si
hätte gesprach
Imperativ · Präsens
du
spriech!
dir
spriecht!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →