stranguléieren

Lëtzebuergesch
English
to strangle
Français
étrangler
Deutsch
strangulieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
stranguléiert

Aussprooch (IPA)

[ʃtʀɑŋɡulˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
strangulieren
Français
étrangler (avec une corde)
English
to strangle
Português
estrangular (com uma corda)
Nederlands
wurgen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • stranguléier
  • stranguléieren
  • stranguléiers
  • stranguléiert
  • stranguléiertem
  • stranguléierten
  • stranguléierter

Beispillsätz

  1. d'Kand hätt sech mat sengem Sprangseel bal stranguléiert

    Bedeitung: étrangler

Konjugatioun

Infinitiv
stranguléieren
Partizip
stranguléiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
stranguléieren
du
stranguléiers
hien / hatt / si
stranguléiert
mir
stranguléieren
dir
stranguléiert
si
stranguléieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu stranguléiert
du
hues stranguléiert
hien / hatt / si
huet stranguléiert
mir
hu stranguléiert
dir
hutt stranguléiert
si
hu stranguléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat stranguléiert
du
has stranguléiert
hien / hatt / si
hat stranguléiert
mir
hate stranguléiert
dir
hat stranguléiert
si
hate stranguléiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing stranguléieren
du
géifs / géings stranguléieren
hien / hatt / si
géif / géing stranguléieren
mir
géifen / géinge stranguléieren
dir
géift / géingt stranguléieren
si
géifen / géinge stranguléieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt stranguléiert
du
häss stranguléiert
hien / hatt / si
hätt stranguléiert
mir
hätte stranguléiert
dir
hätt stranguléiert
si
hätte stranguléiert
Imperativ · Present
du
stranguléier!
dir
stranguléiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →