stréimen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gestréimt

Aussprooch (IPA)

[ʃtʀˈɜɪmən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gestréimt
  • stréim
  • stréimen
  • stréims
  • stréimt

Konjugatioun

Infinitiv
stréimen
Partizip
gestréimt
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
stréimen
du
stréims
hien / hatt / si
stréimt
mir
stréimen
dir
stréimt
si
stréimen
Indikativ · Passé composé
ech
si gestréimt
du
bass gestréimt
hien / hatt / si
ass gestréimt
mir
si gestréimt
dir
sidd gestréimt
si
si gestréimt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war gestréimt
du
waars gestréimt
hien / hatt / si
war gestréimt
mir
ware gestréimt
dir
waart gestréimt
si
ware gestréimt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing stréimen
du
géifs / géings stréimen
hien / hatt / si
géif / géing stréimen
mir
géifen / géinge stréimen
dir
géift / géingt stréimen
si
géifen / géinge stréimen
Conditionnel · Passé
ech
wier gestréimt
du
wiers gestréimt
hien / hatt / si
wier gestréimt
mir
wiere gestréimt
dir
wiert gestréimt
si
wiere gestréimt
Imperativ · Present
du
stréim!
dir
stréimt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →