strëtzen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gestrëtzt; gestrëtzt

Aussprache (IPA)

[ʃtʀˈətsən]

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • gestrëtzt
  • strëtz
  • strëtzen
  • strëtzt

Konjugation

Infinitiv
strëtzen
Partizip Perfekt
gestrëtzt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
strëtzen
du
strëtz
hien / hatt / si
strëtzt
mir
strëtzen
dir
strëtzt
si
strëtzen
Indikativ · Perfekt
ech
hu gestrëtzt
du
hues gestrëtzt
hien / hatt / si
huet gestrëtzt
mir
hu gestrëtzt
dir
hutt gestrëtzt
si
hu gestrëtzt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat gestrëtzt
du
has gestrëtzt
hien / hatt / si
hat gestrëtzt
mir
hate gestrëtzt
dir
hat gestrëtzt
si
hate gestrëtzt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing strëtzen
du
géifs / géings strëtzen
hien / hatt / si
géif / géing strëtzen
mir
géifen / géinge strëtzen
dir
géift / géingt strëtzen
si
géifen / géinge strëtzen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt gestrëtzt
du
häss gestrëtzt
hien / hatt / si
hätt gestrëtzt
mir
hätte gestrëtzt
dir
hätt gestrëtzt
si
hätte gestrëtzt
Imperativ · Präsens
du
strëtz!
dir
strëtzt!
Indikativ · Präsens
hien / hatt / si
strëtzt
si
strëtzen
Indikativ · Perfekt
hien / hatt / si
ass gestrëtzt
si
si gestrëtzt
Indikativ · Plusquamperfekt
hien / hatt / si
war gestrëtzt
si
ware gestrëtzt
Konditional · Gegenwart
hien / hatt / si
géif / géing strëtzen
si
géifen / géinge strëtzen
Konditional · Vergangenheit
hien / hatt / si
wier gestrëtzt
si
wiere gestrëtzt

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →