strëtzen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gestrëtzt; gestrëtzt

Aussprooch (IPA)

[ʃtʀˈətsən]

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gestrëtzt
  • strëtz
  • strëtzen
  • strëtzt

Konjugatioun

Infinitiv
strëtzen
Partizip
gestrëtzt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
strëtzen
du
strëtz
hien / hatt / si
strëtzt
mir
strëtzen
dir
strëtzt
si
strëtzen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gestrëtzt
du
hues gestrëtzt
hien / hatt / si
huet gestrëtzt
mir
hu gestrëtzt
dir
hutt gestrëtzt
si
hu gestrëtzt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gestrëtzt
du
has gestrëtzt
hien / hatt / si
hat gestrëtzt
mir
hate gestrëtzt
dir
hat gestrëtzt
si
hate gestrëtzt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing strëtzen
du
géifs / géings strëtzen
hien / hatt / si
géif / géing strëtzen
mir
géifen / géinge strëtzen
dir
géift / géingt strëtzen
si
géifen / géinge strëtzen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gestrëtzt
du
häss gestrëtzt
hien / hatt / si
hätt gestrëtzt
mir
hätte gestrëtzt
dir
hätt gestrëtzt
si
hätte gestrëtzt
Imperativ · Present
du
strëtz!
dir
strëtzt!
Indikativ · Present
hien / hatt / si
strëtzt
si
strëtzen
Indikativ · Passé composé
hien / hatt / si
ass gestrëtzt
si
si gestrëtzt
Indikativ · Plus-que-parfait
hien / hatt / si
war gestrëtzt
si
ware gestrëtzt
Conditionnel · Present
hien / hatt / si
géif / géing strëtzen
si
géifen / géinge strëtzen
Conditionnel · Passé
hien / hatt / si
wier gestrëtzt
si
wiere gestrëtzt

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →