striewen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gestrieft

Aussprooch (IPA)

[ʃtʀˈiəvən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gestrieft
  • strief
  • striefs
  • strieft
  • striewen

Konjugatioun

Infinitiv
striewen
Partizip
gestrieft
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
striewen (mech)
du
striefs (dech)
hien / hatt / si
strieft (sech)
mir
striewen (eis)
dir
strieft (iech)
si
striewen (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) gestrieft
du
hues (dech) gestrieft
hien / hatt / si
huet (sech) gestrieft
mir
hunn (eis) gestrieft
dir
hutt (iech) gestrieft
si
hunn (sech) gestrieft
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) gestrieft
du
has (dech) gestrieft
hien / hatt / si
hat (sech) gestrieft
mir
haten (eis) gestrieft
dir
hat (iech) gestrieft
si
haten (sech) gestrieft
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) striewen
du
géifs / géings (dech) striewen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) striewen
mir
géifen / géingen (eis) striewen
dir
géift / géingt (iech) striewen
si
géifen / géingen (sech) striewen
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) gestrieft
du
häss (dech) gestrieft
hien / hatt / si
hätt (sech) gestrieft
mir
hätten (eis) gestrieft
dir
hätt (iech) gestrieft
si
hätten (sech) gestrieft
Imperativ · Present
du
strief (dech)!
dir
strieft (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →