strummen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gestrummt

Aussprache (IPA)

[ʃtʀˈumən]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • gestrummt
  • strumm
  • strummen
  • strumms
  • strummt

Konjugation

Infinitiv
strummen
Partizip Perfekt
gestrummt
Hilfsverb
sinn
Indikativ · Präsens
ech
strummen
du
strumms
hien / hatt / si
strummt
mir
strummen
dir
strummt
si
strummen
Indikativ · Perfekt
ech
si gestrummt
du
bass gestrummt
hien / hatt / si
ass gestrummt
mir
si gestrummt
dir
sidd gestrummt
si
si gestrummt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
war gestrummt
du
waars gestrummt
hien / hatt / si
war gestrummt
mir
ware gestrummt
dir
waart gestrummt
si
ware gestrummt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing strummen
du
géifs / géings strummen
hien / hatt / si
géif / géing strummen
mir
géifen / géinge strummen
dir
géift / géingt strummen
si
géifen / géinge strummen
Konditional · Vergangenheit
ech
wier gestrummt
du
wiers gestrummt
hien / hatt / si
wier gestrummt
mir
wiere gestrummt
dir
wiert gestrummt
si
wiere gestrummt
Imperativ · Präsens
du
strumm!
dir
strummt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →