LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- Français
- Deutsch
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- gestrummt
strummen
Aussprooch (IPA)
[ʃtʀˈumən]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- gestrummt
- strumm
- strummen
- strumms
- strummt
Konjugatioun
- Infinitiv
- strummen
- Partizip
- gestrummt
- Hëllefsverb
- sinn
Indikativ · Present
- ech
- strummen
- du
- strumms
- hien / hatt / si
- strummt
- mir
- strummen
- dir
- strummt
- si
- strummen
Indikativ · Passé composé
- ech
- si gestrummt
- du
- bass gestrummt
- hien / hatt / si
- ass gestrummt
- mir
- si gestrummt
- dir
- sidd gestrummt
- si
- si gestrummt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- war gestrummt
- du
- waars gestrummt
- hien / hatt / si
- war gestrummt
- mir
- ware gestrummt
- dir
- waart gestrummt
- si
- ware gestrummt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing strummen
- du
- géifs / géings strummen
- hien / hatt / si
- géif / géing strummen
- mir
- géifen / géinge strummen
- dir
- géift / géingt strummen
- si
- géifen / géinge strummen
Conditionnel · Passé
- ech
- wier gestrummt
- du
- wiers gestrummt
- hien / hatt / si
- wier gestrummt
- mir
- wiere gestrummt
- dir
- wiert gestrummt
- si
- wiere gestrummt
Imperativ · Present
- du
- strumm!
- dir
- strummt!