täuschen
Lëtzebuergesch
- English
- to deceive; to mislead; to be mistaken
- Français
- tromper; être trompeur; se tromper
- Deutsch
- täuschen; irreführen; sich irren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- getäuscht
Aussprache (IPA)
[tˈɔɪʃən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- täuschen
- Français
- tromper (induire en erreur, duper)
- English
- to trick; to deceive
- Português
- enganar (induzir em erro, iludir)
- Nederlands
- misleiden; bedriegen
Bedeutung 2
- Deutsch
- täuschen; irreführen
- Français
- être trompeur
- English
- to deceive; to mislead
- Português
- ser enganador
- Nederlands
- misleidend zijn (op een dwaalspoor brengen)
Bedeutung 3
- Deutsch
- sich täuschen; sich irren
- Français
- se tromper (s'abuser, faire erreur)
- English
- to be mistaken
- Português
- enganar-se; estar enganado
- Nederlands
- zich vergissen
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- getäuscht
- getäuschtem
- getäuschten
- getäuschter
- sech täuschen
- täusch
- täuschen
- täuschs
- täuscht
Anwendungsbeispiele
mat esou bëllegen Tricke kanns de mech net täuschen !
Bedeutung 1: täuschen
wa mäi Verhalt mech net täuscht , war déi Hochzäit virun zwee Joer
Bedeutung 1: täuschen
d'Liicht vun de Spotten täuscht , am Dag wierkt de Raum méi grouss
Bedeutung 2: täuschen; irreführen
déi Zuelen täuschen , well se entspriechen net dem aktuelle Stand
Bedeutung 2: täuschen; irreführen
eise Sekretär täuscht sech, wann e mengt, e kéint jidderee kommandéieren
Bedeutung 3: sich täuschen; sich irren
du hues dech al getäuscht , wéi s de gemengt hues, du géifs deen Éischte ginn!
Bedeutung 3: sich täuschen; sich irren
Konjugation
- Infinitiv
- täuschen
- Partizip Perfekt
- getäuscht
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- täuschen (mech)
- du
- täuschs (dech)
- hien / hatt / si
- täuscht (sech)
- mir
- täuschen (eis)
- dir
- täuscht (iech)
- si
- täuschen (sech)
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn (mech) getäuscht
- du
- hues (dech) getäuscht
- hien / hatt / si
- huet (sech) getäuscht
- mir
- hunn (eis) getäuscht
- dir
- hutt (iech) getäuscht
- si
- hunn (sech) getäuscht
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat (mech) getäuscht
- du
- has (dech) getäuscht
- hien / hatt / si
- hat (sech) getäuscht
- mir
- haten (eis) getäuscht
- dir
- hat (iech) getäuscht
- si
- haten (sech) getäuscht
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing (mech) täuschen
- du
- géifs / géings (dech) täuschen
- hien / hatt / si
- géif / géing (sech) täuschen
- mir
- géifen / géingen (eis) täuschen
- dir
- géift / géingt (iech) täuschen
- si
- géifen / géingen (sech) täuschen
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt (mech) getäuscht
- du
- häss (dech) getäuscht
- hien / hatt / si
- hätt (sech) getäuscht
- mir
- hätten (eis) getäuscht
- dir
- hätt (iech) getäuscht
- si
- hätten (sech) getäuscht
Imperativ · Präsens
- du
- täusch (dech)!
- dir
- täuscht (iech)!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →