täuschen

Lëtzebuergesch
English
to deceive; to mislead; to be mistaken
Français
tromper; être trompeur; se tromper
Deutsch
täuschen; irreführen; sich irren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
getäuscht

Aussprooch (IPA)

[tˈɔɪʃən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
täuschen
Français
tromper (induire en erreur, duper)
English
to trick; to deceive
Português
enganar (induzir em erro, iludir)
Nederlands
misleiden; bedriegen

Bedeitung 2

Deutsch
täuschen; irreführen
Français
être trompeur
English
to deceive; to mislead
Português
ser enganador
Nederlands
misleidend zijn (op een dwaalspoor brengen)

Bedeitung 3

Deutsch
sich täuschen; sich irren
Français
se tromper (s'abuser, faire erreur)
English
to be mistaken
Português
enganar-se; estar enganado
Nederlands
zich vergissen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • getäuscht
  • getäuschtem
  • getäuschten
  • getäuschter
  • sech täuschen
  • täusch
  • täuschen
  • täuschs
  • täuscht

Beispillsätz

  1. mat esou bëllegen Tricke kanns de mech net täuschen !

    Bedeitung 1: tromper

  2. wa mäi Verhalt mech net täuscht , war déi Hochzäit virun zwee Joer

    Bedeitung 1: tromper

  3. d'Liicht vun de Spotten täuscht , am Dag wierkt de Raum méi grouss

    Bedeitung 2: être trompeur

  4. déi Zuelen täuschen , well se entspriechen net dem aktuelle Stand

    Bedeitung 2: être trompeur

  5. eise Sekretär täuscht sech, wann e mengt, e kéint jidderee kommandéieren

    Bedeitung 3: se tromper

  6. du hues dech al getäuscht , wéi s de gemengt hues, du géifs deen Éischte ginn!

    Bedeitung 3: se tromper

Konjugatioun

Infinitiv
täuschen
Partizip
getäuscht
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
täuschen (mech)
du
täuschs (dech)
hien / hatt / si
täuscht (sech)
mir
täuschen (eis)
dir
täuscht (iech)
si
täuschen (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) getäuscht
du
hues (dech) getäuscht
hien / hatt / si
huet (sech) getäuscht
mir
hunn (eis) getäuscht
dir
hutt (iech) getäuscht
si
hunn (sech) getäuscht
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) getäuscht
du
has (dech) getäuscht
hien / hatt / si
hat (sech) getäuscht
mir
haten (eis) getäuscht
dir
hat (iech) getäuscht
si
haten (sech) getäuscht
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) täuschen
du
géifs / géings (dech) täuschen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) täuschen
mir
géifen / géingen (eis) täuschen
dir
géift / géingt (iech) täuschen
si
géifen / géingen (sech) täuschen
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) getäuscht
du
häss (dech) getäuscht
hien / hatt / si
hätt (sech) getäuscht
mir
hätten (eis) getäuscht
dir
hätt (iech) getäuscht
si
hätten (sech) getäuscht
Imperativ · Present
du
täusch (dech)!
dir
täuscht (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →