täuschen
Lëtzebuergesch
- English
- to deceive; to mislead; to be mistaken
- Français
- tromper; être trompeur; se tromper
- Deutsch
- täuschen; irreführen; sich irren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- getäuscht
Aussprooch (IPA)
[tˈɔɪʃən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- täuschen
- Français
- tromper (induire en erreur, duper)
- English
- to trick; to deceive
- Português
- enganar (induzir em erro, iludir)
- Nederlands
- misleiden; bedriegen
Bedeitung 2
- Deutsch
- täuschen; irreführen
- Français
- être trompeur
- English
- to deceive; to mislead
- Português
- ser enganador
- Nederlands
- misleidend zijn (op een dwaalspoor brengen)
Bedeitung 3
- Deutsch
- sich täuschen; sich irren
- Français
- se tromper (s'abuser, faire erreur)
- English
- to be mistaken
- Português
- enganar-se; estar enganado
- Nederlands
- zich vergissen
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- getäuscht
- getäuschtem
- getäuschten
- getäuschter
- sech täuschen
- täusch
- täuschen
- täuschs
- täuscht
Beispillsätz
mat esou bëllegen Tricke kanns de mech net täuschen !
Bedeitung 1: tromper
wa mäi Verhalt mech net täuscht , war déi Hochzäit virun zwee Joer
Bedeitung 1: tromper
d'Liicht vun de Spotten täuscht , am Dag wierkt de Raum méi grouss
Bedeitung 2: être trompeur
déi Zuelen täuschen , well se entspriechen net dem aktuelle Stand
Bedeitung 2: être trompeur
eise Sekretär täuscht sech, wann e mengt, e kéint jidderee kommandéieren
Bedeitung 3: se tromper
du hues dech al getäuscht , wéi s de gemengt hues, du géifs deen Éischte ginn!
Bedeitung 3: se tromper
Konjugatioun
- Infinitiv
- täuschen
- Partizip
- getäuscht
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- täuschen (mech)
- du
- täuschs (dech)
- hien / hatt / si
- täuscht (sech)
- mir
- täuschen (eis)
- dir
- täuscht (iech)
- si
- täuschen (sech)
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn (mech) getäuscht
- du
- hues (dech) getäuscht
- hien / hatt / si
- huet (sech) getäuscht
- mir
- hunn (eis) getäuscht
- dir
- hutt (iech) getäuscht
- si
- hunn (sech) getäuscht
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat (mech) getäuscht
- du
- has (dech) getäuscht
- hien / hatt / si
- hat (sech) getäuscht
- mir
- haten (eis) getäuscht
- dir
- hat (iech) getäuscht
- si
- haten (sech) getäuscht
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing (mech) täuschen
- du
- géifs / géings (dech) täuschen
- hien / hatt / si
- géif / géing (sech) täuschen
- mir
- géifen / géingen (eis) täuschen
- dir
- géift / géingt (iech) täuschen
- si
- géifen / géingen (sech) täuschen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt (mech) getäuscht
- du
- häss (dech) getäuscht
- hien / hatt / si
- hätt (sech) getäuscht
- mir
- hätten (eis) getäuscht
- dir
- hätt (iech) getäuscht
- si
- hätten (sech) getäuscht
Imperativ · Present
- du
- täusch (dech)!
- dir
- täuscht (iech)!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →