toleréieren

Lëtzebuergesch
English
to tolerate
Français
tolérer
Deutsch
dulden
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
toleréiert

Aussprooch (IPA)

[toləʀˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
tolerieren; dulden
Français
tolérer (accepter)
English
to tolerate (to accept)
Português
tolerar (aceitar)
Nederlands
dulden; tolereren

Synonymer

dulden

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • toleréier
  • toleréieren
  • toleréiers
  • toleréiert
  • toleréiertem
  • toleréierten
  • toleréierter

Beispillsätz

  1. de Meeschter toleréiert keen Duercherneen an sengem Atelier

    Bedeitung: tolérer

  2. de Schüler hir schlecht Manéiere ginn net toleréiert

    Bedeitung: tolérer

  3. pass op, wéi s de dech behëls, du bass hei nach just toleréiert !

    Bedeitung: tolérer

Konjugatioun

Infinitiv
toleréieren
Partizip
toleréiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
toleréieren
du
toleréiers
hien / hatt / si
toleréiert
mir
toleréieren
dir
toleréiert
si
toleréieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn toleréiert
du
hues toleréiert
hien / hatt / si
huet toleréiert
mir
hunn toleréiert
dir
hutt toleréiert
si
hunn toleréiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat toleréiert
du
has toleréiert
hien / hatt / si
hat toleréiert
mir
haten toleréiert
dir
hat toleréiert
si
haten toleréiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing toleréieren
du
géifs / géings toleréieren
hien / hatt / si
géif / géing toleréieren
mir
géifen / géingen toleréieren
dir
géift / géingt toleréieren
si
géifen / géingen toleréieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt toleréiert
du
häss toleréiert
hien / hatt / si
hätt toleréiert
mir
hätten toleréiert
dir
hätt toleréiert
si
hätten toleréiert
Imperativ · Present
du
toleréier!
dir
toleréiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →