transitéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
transitéiert

Aussprooch (IPA)

[tʀɑnzitˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • transitéier
  • transitéieren
  • transitéiers
  • transitéiert

Konjugatioun

Infinitiv
transitéieren
Partizip
transitéiert
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
transitéieren
du
transitéiers
hien / hatt / si
transitéiert
mir
transitéieren
dir
transitéiert
si
transitéieren
Indikativ · Passé composé
ech
sinn transitéiert
du
bass transitéiert
hien / hatt / si
ass transitéiert
mir
sinn transitéiert
dir
sidd transitéiert
si
sinn transitéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war transitéiert
du
waars transitéiert
hien / hatt / si
war transitéiert
mir
waren transitéiert
dir
waart transitéiert
si
waren transitéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing transitéieren
du
géifs / géings transitéieren
hien / hatt / si
géif / géing transitéieren
mir
géifen / géingen transitéieren
dir
géift / géingt transitéieren
si
géifen / géingen transitéieren
Conditionnel · Passé
ech
wier transitéiert
du
wiers transitéiert
hien / hatt / si
wier transitéiert
mir
wieren transitéiert
dir
wiert transitéiert
si
wieren transitéiert
Imperativ · Present
du
transitéier!
dir
transitéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →