trennen

Lëtzebuergesch
English
to separate (from); to separate; to decompose; to part; to divide; to split
Français
séparer (de); séparer; couper; se séparer; se séparer (de)
Deutsch
trennen (von); trennen; sich trennen; sich trennen (von)
Type
VRB
Synonym
oftrennen (vun)
Auxiliary
hunn
Participe passé
getrennt

Aussprache (IPA)

[tʀˈænən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
trennen (von) (abgrenzen (von))
Français
séparer (de) (pour délimiter)
English
to separate (from) (to divide from)
Português
separar (de) (para delimitar)
Nederlands
scheiden (van) (afgescheiden zijn (van))

Synonyme

oftrennen (vun)

Bedeutung 2

Deutsch
trennen (von) (auseinanderhalten)
Français
séparer (pour faire la part des choses)
English
to separate (to keep distinct (from), to keep apart (from))
Português
separar (não misturar, considerar à parte)
Nederlands
scheiden (apart houden, uit elkaar houden)

Bedeutung 3

Deutsch
trennen (von) (scheiden (von), zerlegen)
Français
séparer (de) (dissocier, isoler)
English
to separate (from); to decompose (a chemical compound)
Português
separar (de) (dissociar, isolar)
Nederlands
scheiden (apart nemen, ontbinden (chemie))

Bedeutung 4

Deutsch
trennen (von) (wegnehmen von, auseinanderbringen)
Français
séparer (de) (enlever de, désunir)
English
to separate (from); to take (from); to part
Português
separar (de) (afastar de, desunir)
Nederlands
scheiden (wegnemen van)

Bedeutung 5

Deutsch
trennen (ein Wort)
Français
séparer; couper (un mot)
English
to break; to divide (into syllables)
Português
dividir (uma palavra)
Nederlands
afbreken (een woord)

Bedeutung 6

Deutsch
sich trennen (verschiedene Richtungen einschlagen)
Français
se séparer (prendre une autre direction)
English
to part; to split
Português
separar-se (seguir em direções diferentes)
Nederlands
scheiden (een verschillende richting inslaan)

Bedeutung 7

Deutsch
sich trennen (von)
Français
se séparer (de)
English
to separate (from) (a partner, a possession)
Português
separar-se (de); desfazer-se de
Nederlands
scheiden (van) (uit elkaar gaan)

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • getrennt
  • getrenntem
  • getrennten
  • getrennter
  • sech trennen
  • sech trennen (vun)
  • trenn
  • trennen
  • trennen (vun)
  • trenns
  • trennt

Anwendungsbeispiele

  1. d'Gäert si mat engem Zonk vunenee getrennt

    Bedeutung 1: trennen (von)

  2. eng héich Mauer trennt déi zwee Schoulhäff

    Bedeutung 1: trennen (von)

  3. am Vestiär sinn d'Dusche fir Jongen a Meedercher getrennt

    Bedeutung 1: trennen (von)

  4. et ass ëmmer besser, d'Aarbecht an d'Privatliewen ze trennen

    Bedeutung 2: trennen (von)

  5. a mengem Exposé probéieren ech, déi juristesch an déi moralesch Aspekter vun der Fro (vuneneen) ze trennen

    Bedeutung 2: trennen (von)

  6. fir dat Rezept muss de fir d'éischt d'Eewäiss vum Eegiel trennen

    Bedeutung 3: trennen (von)

  7. duerch e cheemesche Prozess kann een déi zwou Substanze vuneneen trennen

    Bedeutung 3: trennen (von)

  8. doheem trenne mir den Offall

    Bedeutung 3: trennen (von)

  9. den Ziichter huet déi jong Hënn ze fréi vun der Mamm getrennt

    Bedeutung 4: trennen (von)

  10. als Kanner konnt näischt si (vuneneen) trennen

    Bedeutung 4: trennen (von)

  11. wéi gëtt dat Wuert richteg getrennt ?

    Bedeutung 5: trennen

  12. bei der Apdikt trennen eis Weeër sech

    Bedeutung 6: sich trennen

  13. d'Koppel huet sech am Gudde getrennt

    Bedeutung 7: sich trennen (von)

  14. déi jonk Fra huet sech decidéiert, sech vun hirem Mann ze trennen

    Bedeutung 7: sich trennen (von)

  15. ech ka mech net vu mengem alen Auto trennen

    Bedeutung 7: sich trennen (von)

Konjugation

Infinitiv
trennen
Partizip Perfekt
getrennt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
trennen (mech)
du
trenns (dech)
hien / hatt / si
trennt (sech)
mir
trennen (eis)
dir
trennt (iech)
si
trennen (sech)
Indikativ · Perfekt
ech
hunn (mech) getrennt
du
hues (dech) getrennt
hien / hatt / si
huet (sech) getrennt
mir
hunn (eis) getrennt
dir
hutt (iech) getrennt
si
hunn (sech) getrennt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat (mech) getrennt
du
has (dech) getrennt
hien / hatt / si
hat (sech) getrennt
mir
haten (eis) getrennt
dir
hat (iech) getrennt
si
haten (sech) getrennt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing (mech) trennen
du
géifs / géings (dech) trennen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) trennen
mir
géifen / géingen (eis) trennen
dir
géift / géingt (iech) trennen
si
géifen / géingen (sech) trennen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt (mech) getrennt
du
häss (dech) getrennt
hien / hatt / si
hätt (sech) getrennt
mir
hätten (eis) getrennt
dir
hätt (iech) getrennt
si
hätten (sech) getrennt
Imperativ · Präsens
du
trenn (dech)!
dir
trennt (iech)!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →