triumphéieren

Lëtzebuergesch
English
to triumph
Français
triompher
Deutsch
triumphieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
triumphéiert

Aussprooch (IPA)

[tʀiumfˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
triumphieren (jubeln)
Français
triompher (jubiler)
English
to triumph (to rejoice)
Português
triunfar (exultar)
Nederlands
triomferen; juichen
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • triumphéier
  • triumphéieren
  • triumphéiers
  • triumphéiert

Beispillsätz

  1. triumphéier net ze fréi, du hues d'Resultat vun dengem Exame jo nach net!

    Bedeitung: triompher

Konjugatioun

Infinitiv
triumphéieren
Partizip
triumphéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
triumphéieren
du
triumphéiers
hien / hatt / si
triumphéiert
mir
triumphéieren
dir
triumphéiert
si
triumphéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn triumphéiert
du
hues triumphéiert
hien / hatt / si
huet triumphéiert
mir
hunn triumphéiert
dir
hutt triumphéiert
si
hunn triumphéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat triumphéiert
du
has triumphéiert
hien / hatt / si
hat triumphéiert
mir
haten triumphéiert
dir
hat triumphéiert
si
haten triumphéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing triumphéieren
du
géifs / géings triumphéieren
hien / hatt / si
géif / géing triumphéieren
mir
géifen / géingen triumphéieren
dir
géift / géingt triumphéieren
si
géifen / géingen triumphéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt triumphéiert
du
häss triumphéiert
hien / hatt / si
hätt triumphéiert
mir
hätten triumphéiert
dir
hätt triumphéiert
si
hätten triumphéiert
Imperativ · Present
du
triumphéier!
dir
triumphéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →