LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to stammer; to rattle on; to talk
- Français
- bégayer; dégoiser; débiter
- Deutsch
- stottern; saften; verzapfen
- Type
- VRB
- Synonym
- verzapen; braddelen; sabbelen
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- getuddelt
tuddelen
Aussprooch (IPA)
[tˈudələn]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- stottern; stammeln
- Français
- bégayer
- English
- to stutter; to stammer
- Português
- gaguejar; tartamudear
- Nederlands
- stotteren
Bedeitung 2
ëmgangssproochlech
- Deutsch
- quatschen; saften
- Français
- dégoiser
- English
- to witter on; to chatter; to rattle on
- Português
- tagarelar; palrar
- Nederlands
- leuteren (kletsen)
Synonymer
braddelen · sabbelen
Bedeitung 3
ëmgangssproochlech
- Deutsch
- verzapfen (Unsinn)
- Français
- débiter (des conneries)
- English
- to come out with; to talk (nonsense)
- Português
- debitar (asneiras)
- Nederlands
- uitkramen (onzin)
Synonymer
verzapen
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- getuddelt
- getuddeltem
- getuddelten
- getuddelter
- tuddel
- tuddelen
- tuddels
- tuddelt
Beispillsätz
wann ech opgereegt sinn, fänken ech un ze tuddelen
Bedeitung 1: bégayer
wann hie fräi schwätzt, dann tuddelt en, a wann en haart liest, net
Bedeitung 1: bégayer
elo hues de laang genuch getuddelt , schaff emol eppes!
ëmgangssproochlechBedeitung 2: dégoiser
wat huet deen nees e Blödsinn getuddelt !
ëmgangssproochlechBedeitung 3: débiter
Konjugatioun
- Infinitiv
- tuddelen
- Partizip
- getuddelt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- tuddelen
- du
- tuddels
- hien / hatt / si
- tuddelt
- mir
- tuddelen
- dir
- tuddelt
- si
- tuddelen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu getuddelt
- du
- hues getuddelt
- hien / hatt / si
- huet getuddelt
- mir
- hu getuddelt
- dir
- hutt getuddelt
- si
- hu getuddelt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat getuddelt
- du
- has getuddelt
- hien / hatt / si
- hat getuddelt
- mir
- hate getuddelt
- dir
- hat getuddelt
- si
- hate getuddelt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing tuddelen
- du
- géifs / géings tuddelen
- hien / hatt / si
- géif / géing tuddelen
- mir
- géifen / géingen tuddelen
- dir
- géift / géingt tuddelen
- si
- géifen / géingen tuddelen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt getuddelt
- du
- häss getuddelt
- hien / hatt / si
- hätt getuddelt
- mir
- hätte getuddelt
- dir
- hätt getuddelt
- si
- hätte getuddelt
Imperativ · Present
- du
- tuddel!
- dir
- tuddelt!