tüftelen

Lëtzebuergesch
English
Français
bricoler
Deutsch
tüfteln (an)
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
getüftelt

Aussprooch (IPA)

[tˈyftələn]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
tüfteln (an)
Français
bricoler; fignoler
English
to fiddle (with); to tinker (with)
Português
trabalhar (em); esmerar-se (em)
Nederlands
knutselen (aan)
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • getüftelt
  • tüftel
  • tüftelen
  • tüftelen (un)
  • tüftels
  • tüftelt

Beispillsätz

  1. d'Bouwen tüftele schonn de ganze Mëtteg, fir hir Wandmillen un d'Lafen ze kréien

    Bedeitung: bricoler; fignoler

Konjugatioun

Infinitiv
tüftelen
Partizip
getüftelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
tüftelen
du
tüftels
hien / hatt / si
tüftelt
mir
tüftelen
dir
tüftelt
si
tüftelen
Indikativ · Passé composé
ech
hu getüftelt
du
hues getüftelt
hien / hatt / si
huet getüftelt
mir
hu getüftelt
dir
hutt getüftelt
si
hu getüftelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat getüftelt
du
has getüftelt
hien / hatt / si
hat getüftelt
mir
hate getüftelt
dir
hat getüftelt
si
hate getüftelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing tüftelen
du
géifs / géings tüftelen
hien / hatt / si
géif / géing tüftelen
mir
géifen / géingen tüftelen
dir
géift / géingt tüftelen
si
géifen / géingen tüftelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt getüftelt
du
häss getüftelt
hien / hatt / si
hätt getüftelt
mir
hätte getüftelt
dir
hätt getüftelt
si
hätte getüftelt
Imperativ · Present
du
tüftel!
dir
tüftelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →