ubréngen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ubruecht

Aussprooch (IPA)

[ˈubʀeŋən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ubréngen
  • ubréngs
  • ubréngt
  • ubruecht
  • unzebréngen

Konjugatioun

Infinitiv
ubréngen
Partizip
ubruecht
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
bréngen un
du
bréngs un
hien / hatt / si
bréngt un
mir
bréngen un
dir
bréngt un
si
bréngen un
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ubruecht
du
hues ubruecht
hien / hatt / si
huet ubruecht
mir
hunn ubruecht
dir
hutt ubruecht
si
hunn ubruecht
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ubruecht
du
has ubruecht
hien / hatt / si
hat ubruecht
mir
haten ubruecht
dir
hat ubruecht
si
haten ubruecht
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ubréngen
du
géifs / géings ubréngen
hien / hatt / si
géif / géing ubréngen
mir
géifen / géingen ubréngen
dir
géift / géingt ubréngen
si
géifen / géingen ubréngen
Conditionnel · Passé
ech
hätt ubruecht
du
häss ubruecht
hien / hatt / si
hätt ubruecht
mir
hätten ubruecht
dir
hätt ubruecht
si
hätten ubruecht
Imperativ · Present
du
bréng un!
dir
bréngt un!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →