uléien

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ugelunn

Aussprooch (IPA)

[ˈulɜɪən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ugelu
  • ugelunn
  • uléien
  • ulitt
  • ulitts
  • unzeléien

Konjugatioun

Infinitiv
uléien
Partizip
ugelunn
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
léien un
du
litts un
hien / hatt / si
litt un
mir
léien un
dir
litt un
si
léien un
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ugelunn
du
hues ugelunn
hien / hatt / si
huet ugelunn
mir
hunn ugelunn
dir
hutt ugelunn
si
hunn ugelunn
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ugelunn
du
has ugelunn
hien / hatt / si
hat ugelunn
mir
haten ugelunn
dir
hat ugelunn
si
haten ugelunn
Conditionnel · Present
ech
géif / géing uléien
du
géifs / géings uléien
hien / hatt / si
géif / géing uléien
mir
géifen / géingen uléien
dir
géift / géingt uléien
si
géifen / géingen uléien
Conditionnel · Passé
ech
hätt ugelunn
du
häss ugelunn
hien / hatt / si
hätt ugelunn
mir
hätten ugelunn
dir
hätt ugelunn
si
hätten ugelunn
Imperativ · Present
du
léi un!
dir
litt un!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →