uprangeren
Lëtzebuergesch
- English
- to denounce
- Français
- dénoncer
- Deutsch
- anprangern
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- ugeprangert
Aussprooch (IPA)
[ˈupʀɑŋəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- anprangern
- Français
- dénoncer (faire connaître)
- English
- to denounce
- Português
- denunciar (dar a conhecer)
- Nederlands
- zich kanten tegen; aan de kaak stellen
Synonymer
denoncéieren
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- ugeprangert
- ugeprangertem
- ugeprangerten
- ugeprangerter
- unzeprangeren
- uprangeren
- uprangers
- uprangert
Beispillsätz
d'Gewerkschaften hunn ugeprangert , datt dat neit Gesetz verschidde Leit benodeelegt
Bedeitung: dénoncer
Konjugatioun
- Infinitiv
- uprangeren
- Partizip
- ugeprangert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- prangeren un
- du
- prangers un
- hien / hatt / si
- prangert un
- mir
- prangeren un
- dir
- prangert un
- si
- prangeren un
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn ugeprangert
- du
- hues ugeprangert
- hien / hatt / si
- huet ugeprangert
- mir
- hunn ugeprangert
- dir
- hutt ugeprangert
- si
- hunn ugeprangert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat ugeprangert
- du
- has ugeprangert
- hien / hatt / si
- hat ugeprangert
- mir
- haten ugeprangert
- dir
- hat ugeprangert
- si
- haten ugeprangert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing uprangeren
- du
- géifs / géings uprangeren
- hien / hatt / si
- géif / géing uprangeren
- mir
- géifen / géingen uprangeren
- dir
- géift / géingt uprangeren
- si
- géifen / géingen uprangeren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt ugeprangert
- du
- häss ugeprangert
- hien / hatt / si
- hätt ugeprangert
- mir
- hätten ugeprangert
- dir
- hätt ugeprangert
- si
- hätten ugeprangert
Imperativ · Present
- du
- pranger un!
- dir
- prangert un!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →