uriichten

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ugeriicht

Aussprooch (IPA)

[ˈuʀiːɕtən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ugeriicht
  • unzeriichten
  • uriicht
  • uriichten
  • uriichts

Konjugatioun

Infinitiv
uriichten
Partizip
ugeriicht
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
riichten un
du
riichts un
hien / hatt / si
riicht un
mir
riichten un
dir
riicht un
si
riichten un
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ugeriicht
du
hues ugeriicht
hien / hatt / si
huet ugeriicht
mir
hunn ugeriicht
dir
hutt ugeriicht
si
hunn ugeriicht
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ugeriicht
du
has ugeriicht
hien / hatt / si
hat ugeriicht
mir
haten ugeriicht
dir
hat ugeriicht
si
haten ugeriicht
Conditionnel · Present
ech
géif / géing uriichten
du
géifs / géings uriichten
hien / hatt / si
géif / géing uriichten
mir
géifen / géingen uriichten
dir
géift / géingt uriichten
si
géifen / géingen uriichten
Conditionnel · Passé
ech
hätt ugeriicht
du
häss ugeriicht
hien / hatt / si
hätt ugeriicht
mir
hätten ugeriicht
dir
hätt ugeriicht
si
hätten ugeriicht
Imperativ · Present
du
riicht un!
dir
riicht un!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →