verabschiden

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
verabschit

Aussprooch (IPA)

[fɐˈɑpʃiːdən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • verabschiden
  • verabschiits
  • verabschit

Konjugatioun

Infinitiv
verabschiden
Partizip
verabschit
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
verabschide mech
du
verabschiits dech
hien / hatt / si
verabschit sech
mir
verabschiden eis
dir
verabschit iech
si
verabschiden sech
Indikativ · Passé composé
ech
hu mech verabschit
du
hues dech verabschit
hien / hatt / si
huet sech verabschit
mir
hunn eis verabschit
dir
hutt iech verabschit
si
hunn sech verabschit
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat mech verabschit
du
has dech verabschit
hien / hatt / si
hat sech verabschit
mir
haten eis verabschit
dir
hat iech verabschit
si
haten sech verabschit
Conditionnel · Present
ech
géif / géing mech verabschiden
du
géifs / géings dech verabschiden
hien / hatt / si
géif / géing sech verabschiden
mir
géifen / géingen eis verabschiden
dir
géift / géingt iech verabschiden
si
géifen / géingen sech verabschiden
Conditionnel · Passé
ech
hätt mech verabschit
du
häss dech verabschit
hien / hatt / si
hätt sech verabschit
mir
hätten eis verabschit
dir
hätt iech verabschit
si
hätten sech verabschit
Imperativ · Present
du
verabschit dech!
dir
verabschit iech!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →