verbannen

Lëtzebuergesch
English
to exile
Français
bannir
Deutsch
verbannen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
verbannt

Aussprooch (IPA)

[fɐbˈɑnən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
verbannen
Français
bannir; exiler
English
to exile; to banish
Português
banir; exilar
Nederlands
verbannen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • verbann
  • verbannen
  • verbanns
  • verbannt
  • verbanntem
  • verbannten
  • verbannter

Beispillsätz

  1. den Napoleon gouf 1815 op eng Insel verbannt

    Bedeitung: bannir; exiler

  2. an der Faaschtenzäit verbannen ech all d'Séissegkeeten aus dem Haus

    Bedeitung: bannir; exiler

Konjugatioun

Infinitiv
verbannen
Partizip
verbannt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
verbannen
du
verbanns
hien / hatt / si
verbannt
mir
verbannen
dir
verbannt
si
verbannen
Indikativ · Passé composé
ech
hu verbannt
du
hues verbannt
hien / hatt / si
huet verbannt
mir
hu verbannt
dir
hutt verbannt
si
hu verbannt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat verbannt
du
has verbannt
hien / hatt / si
hat verbannt
mir
hate verbannt
dir
hat verbannt
si
hate verbannt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing verbannen
du
géifs / géings verbannen
hien / hatt / si
géif / géing verbannen
mir
géifen / géinge verbannen
dir
géift / géingt verbannen
si
géifen / géinge verbannen
Conditionnel · Passé
ech
hätt verbannt
du
häss verbannt
hien / hatt / si
hätt verbannt
mir
hätte verbannt
dir
hätt verbannt
si
hätte verbannt
Imperativ · Present
du
verbann!
dir
verbannt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →