verbéien

Lëtzebuergesch

English: to bend
Français: tordre; se fausser
Deutsch: verbiegen; sich verbiegen

Type: VRB
Auxiliary: hunn
Participe passé: verbéit

Pronunciation (IPA)

[fɐbˈɜɪən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch: verbiegen
Français: tordre (courber)
English: to bend (to twist)
Português: entortar (curvar)
Nederlands: verbuigen (ombuigen)

Meaning 2

Deutsch: sich verbiegen
Français: se tordre; se fausser
English: to bend (to become bent, to become twisted)
Português: entortar-se (tornar-se torto)
Nederlands: verbuigen (krombuigen)

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

sech verbéien
verbéi
verbéien
verbéis
verbéit
verbéitem
verbéiten
verbéiter

Example sentences

wien huet d'Piquete vum Zelt esou verbéit ?
Meaning 1: to bend
d'Kanner haten der Boma hir Stréckeise verbéit
Meaning 1: to bend
e puer Lamelle vun eise Jalousië si verbéit
Meaning 1: to bend
de Guidon vu mengem Moto hat sech beim Accident verbéit
Meaning 2: to bend

Verb conjugation

Infinitive: verbéien
Past participle: verbéit
Auxiliary: hunn

Indicative · Present

ech: verbéien
du: verbéis
hien / hatt / si: verbéit (sech)
mir: verbéien
dir: verbéit
si: verbéien (sech)

Indicative · Perfect

ech: hu verbéit
du: hues verbéit
hien / hatt / si: huet (sech) verbéit
mir: hu verbéit
dir: hutt verbéit
si: hunn (sech) verbéit

Indicative · Pluperfect

ech: hat verbéit
du: has verbéit
hien / hatt / si: hat (sech) verbéit
mir: hate verbéit
dir: hat verbéit
si: haten (sech) verbéit

Conditional · Present

ech: géif / géing verbéien
du: géifs / géings verbéien
hien / hatt / si: géif / géing (sech) verbéien
mir: géifen / géinge verbéien
dir: géift / géingt verbéien
si: géifen / géingen (sech) verbéien

Conditional · Past

ech: hätt verbéit
du: häss verbéit
hien / hatt / si: hätt (sech) verbéit
mir: hätte verbéit
dir: hätt verbéit
si: hätten (sech) verbéit

Imperative · Present

du: verbéi!
dir: verbéit!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →