vereenen

Lëtzebuergesch
English
Français
unir
Deutsch
vereinen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
vereent

Aussprooch (IPA)

[fəʀˈeːnən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
vereinen; einen; vereinigen
Français
unir (regrouper)
English
to unite
Português
unir (associar, aliar)
Nederlands
verenigen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • vereen
  • vereenen
  • vereens
  • vereent
  • vereentem
  • vereenten
  • vereenter

Beispillsätz

  1. et gëtt méi Idealer, déi eis vereenen , ewéi Ënnerscheeder, déi eis trennen

    Bedeitung: unir

  2. d'Zukunft vun eisem Land läit an engem vereenten Europa

    Bedeitung: unir

Konjugatioun

Infinitiv
vereenen
Partizip
vereent
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
vereenen
du
vereens
hien / hatt / si
vereent
mir
vereenen
dir
vereent
si
vereenen
Indikativ · Passé composé
ech
hu vereent
du
hues vereent
hien / hatt / si
huet vereent
mir
hu vereent
dir
hutt vereent
si
hu vereent
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat vereent
du
has vereent
hien / hatt / si
hat vereent
mir
hate vereent
dir
hat vereent
si
hate vereent
Conditionnel · Present
ech
géif / géing vereenen
du
géifs / géings vereenen
hien / hatt / si
géif / géing vereenen
mir
géifen / géinge vereenen
dir
géift / géingt vereenen
si
géifen / géinge vereenen
Conditionnel · Passé
ech
hätt vereent
du
häss vereent
hien / hatt / si
hätt vereent
mir
hätte vereent
dir
hätt vereent
si
hätte vereent
Imperativ · Present
du
vereen!
dir
vereent!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →