vereinbaren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
vereinbaart

Aussprooch (IPA)

[fəʀˈɑɪnbaːʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • vereinbaars
  • vereinbaart
  • vereinbar
  • vereinbaren

Konjugatioun

Infinitiv
vereinbaren
Partizip
vereinbaart
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
vereinbaren
du
vereinbaars
hien / hatt / si
vereinbaart
mir
vereinbaren
dir
vereinbaart
si
vereinbaren
Indikativ · Passé composé
ech
hu vereinbaart
du
hues vereinbaart
hien / hatt / si
huet vereinbaart
mir
hu vereinbaart
dir
hutt vereinbaart
si
hu vereinbaart
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat vereinbaart
du
has vereinbaart
hien / hatt / si
hat vereinbaart
mir
hate vereinbaart
dir
hat vereinbaart
si
hate vereinbaart
Conditionnel · Present
ech
géif / géing vereinbaren
du
géifs / géings vereinbaren
hien / hatt / si
géif / géing vereinbaren
mir
géifen / géinge vereinbaren
dir
géift / géingt vereinbaren
si
géifen / géinge vereinbaren
Conditionnel · Passé
ech
hätt vereinbaart
du
häss vereinbaart
hien / hatt / si
hätt vereinbaart
mir
hätte vereinbaart
dir
hätt vereinbaart
si
hätte vereinbaart
Imperativ · Present
du
vereinbar!
dir
vereinbaart!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →