vereinsamen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
vereinsaamt

Aussprooch (IPA)

[fɐˈɑɪnzaːmən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • vereinsaams
  • vereinsaamt
  • vereinsam
  • vereinsamen

Konjugatioun

Infinitiv
vereinsamen
Partizip
vereinsaamt
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
vereinsamen
du
vereinsaams
hien / hatt / si
vereinsaamt
mir
vereinsamen
dir
vereinsaamt
si
vereinsamen
Indikativ · Passé composé
ech
si vereinsaamt
du
bass vereinsaamt
hien / hatt / si
ass vereinsaamt
mir
si vereinsaamt
dir
sidd vereinsaamt
si
si vereinsaamt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war vereinsaamt
du
waars vereinsaamt
hien / hatt / si
war vereinsaamt
mir
ware vereinsaamt
dir
waart vereinsaamt
si
ware vereinsaamt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing vereinsamen
du
géifs / géings vereinsamen
hien / hatt / si
géif / géing vereinsamen
mir
géifen / géinge vereinsamen
dir
géift / géingt vereinsamen
si
géifen / géinge vereinsamen
Conditionnel · Passé
ech
wier vereinsaamt
du
wiers vereinsaamt
hien / hatt / si
wier vereinsaamt
mir
wiere vereinsaamt
dir
wiert vereinsaamt
si
wiere vereinsaamt
Imperativ · Present
du
vereinsam!
dir
vereinsaamt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →