LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to go by; to wear off; to abuse
- Français
- passer; (faillir) mourir (de); abuser de
- Deutsch
- vergehen; (fast) vergehen (vor); missbrauchen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- vergaangen; vergaang; vergaangen; vergaang
vergoen
Aussprooch (IPA)
[fɐɡˈoːən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- vergehen (verstreichen)
- Français
- passer (s'écouler)
- English
- to pass; to go by
- Português
- passar; decorrer
- Nederlands
- voorbijgaan; verstrijken
Bedeitung 2
- Deutsch
- vergehen (schwinden)
- Français
- passer (s'estomper)
- English
- to subside; to wear off
- Português
- passar; desaparecer
- Nederlands
- overgaan; verdwijnen; vergaan
Bedeitung 3
- Deutsch
- (fast) vergehen (vor)
- Français
- (faillir) mourir (de) (souffrir (de))
- English
- to be beside oneself; to (almost) die (of)
- Português
- (estar quase a) morrer (de) (sofrer (com))
- Nederlands
- (bijna) omkomen (van); (bijna) verteerd worden (door)
Bedeitung 4
- Deutsch
- sich vergehen an; missbrauchen
- Français
- abuser de (physiquement)
- English
- to assault; to abuse
- Português
- abusar de (fisicamente)
- Nederlands
- zich vergrijpen aan (misbruiken)
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- (bal) vergoen (vun)
- sech vergoen
- sech vergoen un
- vergaang
- vergaangen
- vergees
- vergeet
- vergéi
- vergéing
- vergéingen
- vergéings
- vergéingt
- vergi
- verginn
- vergitt
- vergoen
- vergoung
- vergoungen
- vergoungs
- vergoungt
Beispillsätz
zënter mer eis fir d'lescht gesinn hunn, ass vill Zäit vergaangen
Bedeitung 1: passer
wann d'Péng net vergeet , da muss de bei den Dokter goen
Bedeitung 2: passer
wéi ech e Bléck an d'Kiche gehäit hunn, ass den Appetit mer vergaangen
Bedeitung 2: passer
wéi d'Kand verschwonne war, sinn d'Eltere (bal) vergaange vun Angscht
Bedeitung 3: (faillir) mourir (de)
d'lescht Woch ass ee (bal) vergaange vun Hëtzt, haut ass et erëm äiskal
Bedeitung 3: (faillir) mourir (de)
d'Police huet ganz séier erausfonnt, wien sech um Kand vergaangen hat
Bedeitung 4: abuser de
Konjugatioun
- Infinitiv
- vergoen
- Partizip
- vergaangen / vergaang
- Hëllefsverb
- sinn
Indikativ · Present
- ech
- verginn
- du
- vergees
- hien / hatt / si
- vergeet
- mir
- verginn
- dir
- vergitt
- si
- verginn
Indikativ · Imparfait
- ech
- vergoung
- du
- vergoungs
- hien / hatt / si
- vergoung
- mir
- vergoungen
- dir
- vergoungt
- si
- vergoungen
Indikativ · Passé composé
- ech
- si vergaangen / vergaang
- du
- bass vergaangen / vergaang
- hien / hatt / si
- ass vergaangen / vergaang
- mir
- si vergaangen / vergaang
- dir
- sidd vergaangen / vergaang
- si
- si vergaangen / vergaang
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- war vergaangen / vergaang
- du
- waars vergaangen / vergaang
- hien / hatt / si
- war vergaangen / vergaang
- mir
- ware vergaangen / vergaang
- dir
- waart vergaangen / vergaang
- si
- ware vergaangen / vergaang
Conditionnel · presentSimple
- ech
- vergéing
- du
- vergéings
- hien / hatt / si
- vergéing
- mir
- vergéingen
- dir
- vergéingt
- si
- vergéingen
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing vergoen
- du
- géifs / géings vergoen
- hien / hatt / si
- géif / géing vergoen
- mir
- géifen / géinge vergoen
- dir
- géift / géingt vergoen
- si
- géifen / géinge vergoen
Conditionnel · Passé
- ech
- wier vergaangen / vergaang
- du
- wiers vergaangen / vergaang
- hien / hatt / si
- wier vergaangen / vergaang
- mir
- wiere vergaangen / vergaang
- dir
- wiert vergaangen / vergaang
- si
- wiere vergaangen / vergaang
Imperativ · Present
- du
- vergéi!
- dir
- vergitt!
Indikativ · Present
- ech
- vergi mech
- du
- vergees dech
- hien / hatt / si
- vergeet sech
- mir
- verginn eis
- dir
- vergitt iech
- si
- verginn sech
Indikativ · Imparfait
- ech
- vergoung mech
- du
- vergoungs dech
- hien / hatt / si
- vergoung sech
- mir
- vergoungen eis
- dir
- vergoungt iech
- si
- vergoungen sech
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu mech vergaangen / vergaang
- du
- hues dech vergaangen / vergaang
- hien / hatt / si
- huet sech vergaangen / vergaang
- mir
- hunn eis vergaangen / vergaang
- dir
- hutt iech vergaangen / vergaang
- si
- hunn sech vergaangen / vergaang
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat mech vergaangen / vergaang
- du
- has dech vergaangen / vergaang
- hien / hatt / si
- hat sech vergaangen / vergaang
- mir
- haten eis vergaangen / vergaang
- dir
- hat iech vergaangen / vergaang
- si
- haten sech vergaangen / vergaang
Conditionnel · presentSimple
- ech
- vergéing mech
- du
- vergéings dech
- hien / hatt / si
- vergéing sech
- mir
- vergéingen eis
- dir
- vergéingt iech
- si
- vergéingen sech
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing mech vergoen
- du
- géifs / géings dech vergoen
- hien / hatt / si
- géif / géing sech vergoen
- mir
- géifen / géingen eis vergoen
- dir
- géift / géingt iech vergoen
- si
- géifen / géingen sech vergoen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt mech vergaangen / vergaang
- du
- häss dech vergaangen / vergaang
- hien / hatt / si
- hätt sech vergaangen / vergaang
- mir
- hätten eis vergaangen / vergaang
- dir
- hätt iech vergaangen / vergaang
- si
- hätten sech vergaangen / vergaang
Imperativ · Present
- du
- vergéi dech!
- dir
- vergitt iech!